 |
رئيس كنگرهي جهاني اويغورها اظهار داشت: اقدامات چين ما را مجبور به مقاومت و ايستادگي ميكند.
به گزارش ايسنا، ربيعه قدير رهبر اويغورهاي چين و رئيس كنگرهي جهاني اويغورها، در گفتوگو با شبكه آلماني دويچه وله اظهار داشت: شرايط اويغورها در چين روز به روز بدتر ميشود.
قدير در بخش ابتدايي مصاحبه خود اظهار داشت: دولت چين تلاش ميكند كه با سرسختي هر چه بيشتر با اويغورها مقابله كند. بعد از آنكه دولت چين عدهي زيادي را محكوم به مرگ كرد، هزاران تن را نيز زنداني كرده است.
وي افزود: زندانهاي چين پر از اويغورهايي است كه در آنجا شكنجه ميشوند. دولت چين و مقامات قضايي چين اظهار داشتند كه شش تن از اويغورها به اشتباهات خود اعتراف كردهاند؛ اما من مطمئن هستم كه آنها بيگناه هستند و زير بار شكنجه مجبور به اعتراف شدهاند.
قدير تصريح كرد: جامعه جهاني بايد عليه اين صدور راي ايستادگي كند؛ چرا كه اين شش تن محكوم به مرگ شدهاند. وضعيت شينجيانگ نيز بسيار وخيم است و روز به روز نيز بدتر ميشود. اويغورها از رفتن به خيابانها هراس دارند، چرا كه نه تنها از سوي نيروهاي امنيتي بلكه از سوي چينيهاي هان نيز مورد حمله قرار ميگيرند.
ربيعه قدير در ادامه مصاحبه خود گفت: بر اساس اطلاعات ما، افرادي كه ربوده و ناپديد شدهاند به احتمال زياد كشته شدهاند. افراد زيادي وجود دارند كه از سرنوشت افراد ربوده شده آگاهند؛ اما از گفتن واقعيات به دليل ترس از دولت امتناع ميكنند.
ربيعه قدير كه يكي از ثروتمندترين زنان چين است، در خصوص حمايت خود و همينطور وقف زندگي خود براي بهبود زندگي اويغورها گفت: جامعه جهاني اطلاعات بسيار كمي در مورد اويغورها و مشكلات آنها در چين دارد. حقوق ما روزانه ضايع ميشود، علاوه بر اين براي جامعه جهاني اين واقعيت غير قابل تصور است كه چينيهاي هان خواهان پاكسازي قومي هستند. از اين رو من خود را هر روز بيشتر متعهد ميبينم كه صداي اين ملت را به گوش جهانيان برسانم.
وي ادامه داد: هنگامي كه من در چين بودم، بسيار تلاش كردم كه با دولت مذاكره كنم؛ اما اين امر براي من ميسر نشد و اكنون من صداي آزادي خواهي خود را در كشورهاي غربي به گوش جهانيان ميرسانم.
رهبر كنگره جهاني اويغورها در ادامه افزود: خواست من از دولت چين اين است كه اويغورها همچون ديگر مردم چين حق زندگي داشته باشند و بتوانند به طور مستقل براي خود تصميم گيري كند؛ چرا كه شينجيانگ توسط دولت چين به عنوان استاني مستقل معرفي شده و ما به عنوان اويغور ساكنين واقعي اين استان هستيم.
اين مقام برجسته اويغورها در ادامه گفت: به دليل ذخاير خامي كه در استان ما وجود دارد، ما مرتبا مورد فشار و سوء استفاده چينيها هستيم. دولت چين به جاي اين كه اين ذخاير خام و ثروت را با ما تقسيم كند، از آن تنها به نفع خود بهره ميبرد.
قدير در ادامه با اشاره به اظهارات جوانان اويغور در خصوص اين كه مقابله غير مسلحانه با دولت چين فايدهاي ندارد، گفت: با وجود اينكه متاسفانه اين گونه اظهارات درست است، اما من هميشه از جوانان اويغور خواستهام كه با صبر به مقاومت خود ادامه دهند و به سلاح متوسل نشوند، از اين رو من از جامعهي جهاني ميخواهم كه از مقاومت مسالمت آميز و به دور از خشونت ما حمايت كند.
ربيعه قدير درخصوص نقاط مشترك اويغورها با جنبش اسلامي شرق تركستان گفت: اين براي من كاملا نامشخص است كه اصلا سازماني با اين نام وجود دارد يا نه؟ ما هيچ ارتباطي با هيچ نوع خشونت نداريم. كنگرهي ما و افرادي كه در آن مشغولند، تنها براي صلح كار ميكنند.
وي در ادامه با اشاره به نقش اسلام در هويت مردم اويغور گفت: اسلام نقش بسيار بزرگ و كليدي براي ما بازي ميكند. مطمئنا اسلام يك مساله مذهبي است؛ اما ما ملتي با فرهنگ و تاريخچه طولاني هستيم. ما داراي تمدن، سنت، موسيقي و فرهنگ براي خود هستيم و نقطه مشتركي نيز با چينيها نداريم.
ربيعه قدير درخصوص واكنش و موضع گيري كشورهاي اسلامي نسبت به اويغورها گفت: كشورهاي اسلامي ارتباطات بسيار تنگاتنگي را با دولت چين دارند. چين در اين مورد سياست دوگانهاي را دنبال ميكند. پكن از يك سو به كشورهاي مسلمان ميگويد ربيعه قدير و طرفداران وي داراي جهت گيريهاي غربي هستند و با اسلام هيچ ارتباطي ندارند و از سوي ديگر، به كشورهاي غربي ميگويد آنها مسلمان هستند و افراطي. دولت چين با اين سياست دو گانه عليه ما فعاليت ميكند. تاكنون دنياي اسلام علاقهاي به مسالهي ما نشان نداده است. البته بعد از ناآراميهايي كه در ماه ژوئيه روي داد، ما شاهد برخي واكنشها نسبت به سرنوشت اويغورها بوديم. براي مثال تركيه به شدت در اين مورد واكنش نشان داد.
ربيعه قدير در اين مورد كه آيا از خواست تركيه براي توقف تبادلات تجاري با چين در پاسخ به اعمال خشونت عليه اويغورها استقبال ميكند يا نه؟ گفت: نه ما از اين اقدامات استقبال نميكنيم و انتظار نداريم كه تركيه و ديگر كشورها روابط خود را چه از لحاظ اقتصادي و چه ديگر جنبهها با چين متوقف كنند. با اين وجود ميتوان به حقوق بشر توجه كرد و مسالهي اويغورها را جزء يكي از موارد مهم مذاكرات قرار داد.
قدير همچنين درخصوص اين كه برخي از زندانيهاي گوانتانامو اويغور هستند و دولت آمريكا به هيچ وجه از پذيرش آنها در آمريكا استقبال نكرده است، گفت: ما تلاش كردهايم كه دولت آمريكا را مجاب كنيم حداقل چند تن از اين اويغورها را بپذيرد، اما تا كنون هيچ اتفاقي نيفتاده است و كشورهاي ديگر هم پذيرش اويغورها را تنها منوط به پذيرش آمريكا كردهاند. تلاشهاي ما همچنان ادامه دارد و ما مذاكرات خود را با سازمانهاي حقوق بشري همچنان ادامه خواهيم داد.
ربيعه قدير در بخش پاياني مصاحبه خود درخصوص آينده ملت اويغور اظهار داشت: اميدوارم كه طي سالهاي آتي وضعيت از چيزي كه اكنون است بدتر نشود، اما اگر وضعيت به همين منوال ادامه يابد طي 20 سال آينده هيچ اثري از اويغورها باقي نخواهد ماند. برنامهريزيهاي سيستماتيك و سازماندهي شدهاي از سوي چينيها براي نابود كردن ما وجود دارد. براي مثال ابتدا تمام خطوط اينترنت، تلفن و برق از ما سلب شد. اگر شما وضعيت فعلي استان شينجيانگ را زير نظر بگيريد، اين طور به نظر ميرسد كه در اين منطقه نسل كشي قومي روي داده است. هنگامي كه چينيها در سال 1949 سرزمين ما را اشغال كردند، تنها دو درصد چيني در آنجا زندگي ميكرد؛ اما اكنون اين طور به نظر ميرسد كه هيچ سرزمين اويغوري پيشتر وجود نداشته است. جالب اينجاست كه باز هم دولت چين از اين وضعيت رضايت ندارد و به خاطر همين ما را بدون دليل در زندانها اسير و شكنجه ميكند. اگر 20 سال ديگر به همين منوال ادامه پيدا كند، هيچ اثري از ايغورها باقي نخواهد ماند. از اين رو بايد هر چه زودتر راه حلي يافت شود و من تمام زندگي خود را صرف پيدا كردن اين راه حل مينمايم.
وي گفت: ما در دنيايي زندگي ميكنيم كه همه چيز امكان پذير است و اميدوارم كه تمام كشورهاي غربي تمام تلاش خود را براي يافتن راه حلي صلح آميز انجام دهند. اگر ما اكنون تلاش نكنيم، چين نه تنها به خطري براي اويغورها بلكه براي كشورهاي غربي نيز تبديل خواهد شد.
